RSS  

وضعیت کنونی وجناح بندیهای درونی رژیم جمهوری اسلامی

....

ادامه

این چند گفته گو هم بخوانید برای من جالب بود:

ن. هدایت :برای روشن شدن مواضع در رابطه با مقاله پارسا نیکجو یا اینجا(بدون فیلتر)

در چهارچوب ساختار اقتصادی –سیاسی ایران وکشورهای مشابه یک راه حل سرمایه داری برای رسیدن به آزادی وعدالت اجتماعی وجودندارد وما نمیتوانیم در ایران یک راه حل « انقلاب بورژوا- دمکراتیک »داشته باشیم چون در تضاد با منافع  «نوددرصد ندار» مردم جامعه ایران است وبرای همین نیروهای بورژوازی که سعی میکنند به مردم نوید آزادی وعدالت اجتماعی با حفظ ساختار سرمایه داری وابسته ایران را بدهند درواقع دیکتاتورهای فردا هستند که میخواهند تنها کراوات را با عمامه عوض کنند . وتنها نیرویی میتواند در جهت مردم زحمتکش ایران حرکت کند ومنافع آنها را تضمین کند که بر ضد ساختار سرمایه داری داخلی وجهانی به سرکردگی امپریالیسم حرکت کند واین از عهده نیروهای بورژوازی  وتوتالیتر در «اپوزیسیون » برنمیاید وبهمین دلیل نیز تنها راه حل نابودی ساختارهای سرمایه داری میباشد و امکان یک جود دمکراتیک بورژوازی که در آن همه نیروها کارسیاسی خود را انجام دهند  تقریبا ممکن نیست زیرا که نیروهای بورژوازی دیر یا زود به ابزار سرکوب برای حفظ روابط سرمایه داری وحفظ منافع امپریالیستها که حتی بعضا از هم اکنون «تضمین منافع »آنها را وعده میدهند به سرکوب خواهند پرداخت.. .

در همين ارتباط:

پارسا نيك جو :معیار سنجش و مرزبندی صف انقلاب و ضد انقلاب! یا اینجا(بدون فیلتر)

بهروز شاديمقدم: احزاب بورژوایی و جایگاه سیاسی اَنها یا اینجا(بدون فیلتر)

ن . هدايت:‌صف انقلاب و ضد انقلاب یا اینجا(بدون فیلتر)

پارسا نيكجو:چه گونه می توان صف انقلاب را از ضد انقلاب متمایز کرد؟ یا اینجا(بدون فیلتر)

------
...........
سی سالی‏ست که همه‏ی سران رژیم با توافق و با یک‏دلی تمام به جان و مال مردم تعرض نموده‏اند و خوردند و بُردند و بر فضای سرکوب افزوده‏اند؛ سی سالی‏ست که ثروت در دستان عده‏ی قلیلی قبضه گردیده است و در عوض اکثریت آحاد جامعه در فقر و نداری‏اند. تضاد طبقاتی در ابعادی غیر باور کردنی روبه بالاست و حتی بعضاً سران حکومت از چنین روند و پروسه‏ی بی در و پیکری دارند شکوه و شکایت می‏کنند!! بارها و بارها از زبان خودی‏های‏شان اعلام گردیده بود که جامعه‏ی بسته روزی خواهید ترکید و دودمان‏شان را خواهد سوزاند. این‏روزها نزاع و جدال درونی, نظام را به عینه می‏توان دید و به جرأت می‏توان گفت که در طول حاکمیت رژیم جمهوی اسلامی بی‏سابقه است. اگر تا دیروز کشمکش‏ بالائی‏ها تجلی خود را در درون نهادها و ارگان‏های پائین حکومتی، به‏نمایش می‏گذاشت، امروزه به‏دلیل شدت‏یابی اعتراضات مردمی، رده‏ها و ارگان‏های بالای نظام را هم فرا گرفته است و دارند برای حفظ نظام، پاچه‏ی یک‏دیگر را می‏گیرنند. اساس, نزاع و دعوای بالائی‏ها جدا از اختلاف بر سر شیوه‏های حکومت‏داری، بر سر تسلط ‏یابی شریان‏ها اقتصادی جامعه است. در حقیقت جنگِ قدرت بر سر محدودیت چپاول دست‏مایه‏های میلیون‏ها انسان توسط جناح رقیب نیست بلکه غارت منابع‏ی طبیعی هر چه بیش‏تر جامعه به نفع جناح خودی‏ست. جناحی که یک سر آنرا رفسنجانی و دار و دسته‏های‏اش تشکیل می‏دهند و سر دیگر آن به خامنه‏ای و سپاه پاسداران و دیگر زوائدش وصل است. سپاهی که مدت‏هاست فعالیت‏های خود را جدا از نقش‏آفرینی‏های نظامی و سرکوب اعتراضات توده‏ای به حوزه‏ی اقتصادی هم افزوده و گام به‏گام دامنه‏ی وظایف خود را وسیع و وسیع‏نر نموده است.

انعقاد قراردادهای مهم در زمینه‏های راه و ساختمان، شاهراه‏ها، ساختمان دکل‏های روی آب دریا و غیره از جمله فعالیت‏های‏ست که سپاه دارد تحت نام مجتمع "خاتم الانبیا" و "قرب" انجام می‏دهد. مجتمع‏هایی که مشمول پرداخت مالیات نیستند و تاکنون میلیون‏ها دلار سود حاصل از آن به جیب فرماندهان آن سرازیر شده است. حود سران آن اعلام نموده‏اند که: "از سال 69 تا 1384 قرارگاه‏های تابع سپاه موفق شدند 1531 قرارداد پروژه را با وزارت‏خانه‏های مختلف به انجام برساند و بیش از 225 پروژه دیگر در دست اجراء دارد".

طبعاً فعالیت اقتصادی سپاه را نمی‏توان صرفاً در این بُعد خلاصه نمود و لازم است تا به حوزه‏هایی هم‏چون صنایع الکترونیک خانگی، کامپیوتر و فروش دستگاه‏های تلفن و مخابرات اشاره نمود تا بهتر به‏توان هم به نقش سپاه پاسداران در صحنه‏ی اقتصادی جامعه‏ی‏مان و هم به چرائی و عمق اختلافات درونی سردمداران رژیم جمهوری اسلامی پی بُرد. در حقیقت ارگان و نهادی که بر خلاف تعریف اولیه‏ی خود، به عرصه‏ی اقتصادی هم پای گذاشته و دارد گام به‏گام و به یُمن نیروهای مسلح وابسته به‏خود، دستان جناح رقیب را از سرمایه‏های ایران کوتاه می‏نماید. مازاد بر همه‏ی این‏ها کنترل مرزها و فرودگاه‏ها، موقعیت سیاسی – اقتصادی سپاه را دو چندان نموده و دمار جناح رقیب را در آورده است. بی دلیل نیست‏ که این‏روزها جناح رقیب به‏یکی از مخالفین "سر سخت" سیاست‏های سپاه تبدیل گشته است و ما داریم تجلی آنرا در عرصه‏های سیاسی، در خیابان‏ها و در میادین متفاوت مشاهده می‏نمائیم.

متعاقباً حضور تانک‏های سپاه و در نهایت کنار زدن مدیریت شرکت‏های خارجی از فرودگاه بین‏المللی "خمینی"، در دوران ریاست جمهوری خاتمی، سپاه را به نیروی بی همتا در عرصه‏های متفاوت تبدیل ساخت؛ حضور و دخالت‏گری‏ای که معنا و مفهومی جزء کنترل تجهیزات و کالاهای وارداتی قاچاق در بر نداشته و بنابه گفته‏های خودِ مقامات دولتی باعث گردیده است تا فرماندهان سپاه طی یک‏سال، میلیاردها دلار به جیب خود سرازیر نمایند و در این میان کس و یا هیچ ارگانی حق حسابرسی در امورات آنانرا نه‏داشته نه‏دارد. در کنار همه‏ی این‏ها، به وضوح می‏توان دید که سپاه دارد در تعیین و جابه‏جائی مقامات متفاوت حکومتی از جمله در انتخاب رئیس جمهور نقش اساسی و تعیین کننده‏ای را ایفاء می‏نماید. حضور بیش از 60 عنصر وابسته به سپاه در مجلس و 6 وزیر در دولت "احمدی‏نژاد" نمایان‏گر مقام و جایگاه این ارگان در توازن قوای حکومتی‏ست. هم‏چنین نفوذ در "بیت رهبری" و کوتاه نمودن دست مخالفین سیاست‏های "رهبری" – بخوان سپاه –، چه در عرصه‏ی سیاسی و چه در عرصه‏ی اقتصادی این ارگان را به‏یکی از رکن‏ها و قدرت‏مندترین ارگان و نهاد نظام تبدیل ساخته است؛ نهادی که منافع‏ی نظام بدان گره خورده است و در عمل به اثبات رسیده است‏که هر زمان دولت‏مردان متفاوت رژیم جمهوری اسلامی در مقابل اعتراضات کارگری، دانشجوئی، زنان و غیره قرار گرفته‏اند، علی‏رغم تمامی اختلافات‏شان، این ارگان را وارد صحنه نموده‏اند تا بر پایه‏های نظام صدمه‏ای وارد نه‏گردد.

به تعبیری واقعی باید گفت که جنگ در بالائی‏ها، جنگ، بر سر منفعت اقتصادی‏ست. این جنگ و دعوا از منظر دو منفعت طبقاتی متضاد نیست بلکه جنگ خودی‏ها به‏منظور تسلط یافتگی هر چه بیش‏تر اهرم‏های سیاسی – اقتصادی‏ست. جنگی نیست که پائینی‏ها در آن ذینفع‏اند؛ چرا که ماهیت سرداران "دوران سازندگی" برای بعضاً توده‏ها مشخص و معین می‏باشد 

...»» ادامه اینجا

---------------------

پیوست:
گزارشی از فعاليت‌هاي اقتصادي سپاه
روزنامه اعتماد ملی در گزارشی با عنوان "خاتم بورس" نوشت:
علاقه سپاه پاسداران به حضور در فعاليت‌هاي اقتصادي كه با تصويب قانوني در سال 83 در دوران سازندگي شكوفا شد چند سالي است با حضور در عرصه بازار سرمايه كشور به نقطه عطفي رسيده است كه گويا مسير را براي حضور قدرتمند‌تر اين نهاد در اقتصاد كشور هموار‌تر كرده است تا جايي كه ناظران بورس تهران هر روزه شاهد جابه‌جايي حجم قابل توجهي از سهام از سوي فعالان حقوقي زير مجموعه سپاه پاسداران بوده و فعالان بازار از حضور شركت‌هاي وابسته به آن در واگذاري‌هاي دولتي و عرضه‌هاي عمده سهام استقبال مي‌كنند.خريد و فروش سهام و تقاضاي خريد سهام مديريتي از سوي شركت‌هاي منسوب به سپاه چون قرارگاه خاتم، سرمايه‌گذاري مهر اقتصاد ايرانيان و بنياد تعاون سپاه طي چند ماه گذشته شتاب بيشتري گرفته كه از جمله مهم‌ترين آنها مي‌توان به معامله بلوك 51درصدي شركت تجهيزات دريايي صدرا و تلاش مهر اقتصاد ايرانيان براي خروج از شركت ايرالكو كه با زيان انباشته روبه‌روست، اشاره كرد.....»» ادامه اینجا

دو مطلب جالب که این چند روز خواندم هر مطلبی که از دیدم جالب بود اینجا میگذارم (تا زمانی که سرم خلوت شود خود بنویسم!)

مقاله "آسیدابول" نوشته علی اکبر سعیدی سیرجانی و از کتاب " ته بساط":

 آسید ابول

 خدابیامرز اموات شما و همه رفتگان اهل اسلام را، پدر خدابیامرز من اولین کسی بود که پای کتاب و مجلات را به ولایتمان بازکرد. کتابفروشی پیرمرد اگر برای خودش جز دردسر و زیان حاصلی نداشت برای من که در سالهای دوروبر ده سالگی می پلکیدم و حرص سیری ناپذیری به خواندن مجلات هفتگی داشتم چیزی از مقولۀ خلوت بی مدعی و سفرۀ بی انتظار بود. یکی از هفتگی های دهاتی پسند آن روزگار مجله ای بود به نام "ترقی" با سرمقاله هایی به قلم مدیرش لطف الله ترقی که من دلباختۀ قلمش بودم.

لطفا تامل کنید و محکومم نکنید که بچۀ ده دوازده ساله را چه به خواندن سرمقالۀ مجله که جای طرح مسائل سیاسی و پیچیده مملکتی است. علت شور و شوق من به خواندن سرمقاله های ترقی این بود که نویسنده بجای انشاء عبارات ملقلق و پرطمطراق، در هر شماره با نقل قصۀ شیرینی می کوشید حرفهایش را با شیوۀ تمثیلی به خوانندگانی که غالبا شهرستانیهای از همه جا بی خبری بودند منتقل کند.

باری، یکی از روزها شمارۀ تازه مجلۀ ترقی از راه رسیده بود و مشغول خواندن سرمقاله اش شده بودم که مشتری دائمی کتابفروشی از راه رسید. آسیدمصطفای مرحوم را می گویم که ظاهرا باید معرف حضور اغلب شما خوانندگان پرت و پلاهای بنده باشد. سید نازنین از نعمت خواندن و نوشتن بی نصیب افتاده بود، اما شوق عجیبی داشت به اطلاع از همه جریانهای روز و شنیدن همه مقالات و اخبار جراید. و هر وقت از برابر کتابفروشی پدرم می گذشت و مرا مشغول خواندن می دید، با عبارت همیشگی اش به سراغم می آمد که " آمیرزا، مگه چی نوشته اند که اینجوری ششدانگ حواست رفته توی مجله؛ بلند بخوان من هم گوش کنم." و از آن به بعد وظیفۀ همه روزه من شروع می شد : هم خواندن مقاله و هم شنیدن تفسیر و تعبیرها و گاهی هم اظهارنظرهای فنی آسیدمصطفی.

آن روز هم سید رسید و مجبورم کرد سرمقاله ترقی را برایش بخوانم. ...» ادامه

سیر قهقهرائی گلوبالیزیشن و عواقب بحران اقتصادی اخیر

ترجمه و تلخیص: نادر احمدی

‏‏‏شنبه‏، 2009‏/07‏/18

« مطلب زیر خلاصه مقاله ای است که در نشریه آمریکائی " روابط خارجی " درج شده است. آقای راجر- س- آلتمن نویسنده این مقاله در سالهای 1994- 1993 معاون وزیر خزانه داری آمریکا بوده است. ارزش اعترافات مطلب زیر آنجا برجسته می شود که از زبان یک مقام رسمی سابق دولت آمریکا و یک تئوریسین اقتصادی بیان می شود. » ......».ادامه مطلب

---

کارل مارکس در اثر داهیانه خود “هجدهم برومر لوئی بناپارت“ به نقش رجاله ها، اراذل و اوباش در رویداهای عظیم فرانسه اشاره می کند. وی این عناصر و لایه های تحتانی اجتماعی را “لومپن پرولتاریا“ می نامد و از نقش منفی و خطرناک و غیر قابل اعتماد آنها در تحولات اجتماعی پرده بر می دارد. وی از جمعیتی که بنام “جمعیت ده دسامبر“ در قرن نوزدهم در فرانسه تشکیل شده است نام می برد و به تحلیل نقش آنها می پردازد. برای ما ایرانیها که حکومتهای رجاله های پهلوی و اسلامی را برگرده خویش حس کرده ایم آشنائی با این حرکت اجتماعی بسیار مفید است. مارکس می نویسد:

“... همه جا اعضاء جمعیت 10 دسامبر  همراه بناپارت بودند. این جمعیت در سال 1849 تشکیل شد. از لومپن پرولتاریای پاریس به بهانه تشکیل جمعیت خیریه دسته های سری تشکیل شده بود که هر یک از آنها بوسیله عمال بناپارت رهبری می شد و در راس تمام آنها یک ژنرال بناپارت قرار داشت. در این جمعیت در کنار عیاشان فاسد و ورشکسته ای که اصل و نسبشان نامعلوم و وسایل گذرانشان مشکوک بود، در کنار واخورده های ماجراجو و منحط بورژوازی ولگردان، سربازان مرخص شده ، تبهکاران از زندان آزاد شده، زندانیان فراری محکوم باعمال شاقه، کلاه برداران، حقه بازان، دریوزگان(لاسارونی عنوان خاص دوره گردانی است که در ناپل ایتالیا از راه گدائی یا درآمدهای تصادفی گذران می کنند- توضیح مترجم)، جیب بران، شعبده بازان، قماربازان، قوادان، صاحبان فاحشه خانه ها، باربران، نویسندگان بیمایه، نوازندگان ارگ(منظور افرادیست که در کوچه و خیابان شهرهای اروپائی با نواختن نوع مخصوصی از ارگ(ارغنون) برای مردم معاش خود را تامین می کنند.-توضیح مترجم)، کهنه فروشان، چاقوتیزکن ها، سفیدگران، گدایان و خلاصه تمام این توده مبهم و از هم گسیخته که تلاش معاش پیوسته آنانرا از این سو به آن سو پرتاب می کند و در اصطلاح فرانسویان la boheme (کولی ها. این عنوان در زبان فرانسه به کسانی اطلاق می شود که زندگی بیعار، دوره گرد و نابسامان دارند- توضیح مترجم) نامیده می شوند- گرد آمده بودند. بناپارت از این عناصر خویشاوند خود هسته جمعیت 10 دسامبر را تشکیل داد. این جمعیت “جمعیت خیریه“ بود، زیرا تمام اعضای آن نظیر بناپارت محتاج آن بودند که از کیسه توده زحمتکش ملت به آنها احسان شود. این بناپارت که در راس لومپن پرولتاریا قرار می گیرد و  منافعی را که شخصا بدنبال آنست به شکل جامع و کامل فقط در وجود آن باز می یابد و این مدفوع، این فضولات، این جِرم  تمام طبقات را یگانه طبقه ای تشخیص می دهد که بی چون چرا می تواند بر آن تکیه کند- بناپارت واقعی، بناپارت sans phrasse(بدون آرایش، آرایش نیافته – مترجم) است. این عیاش کهنه کار دغل، زندگی تاریخی ملل و نقش عمده و اقدامات دولتی آنها را یکنوع کمدی به عامیانه ترین مفهوم کلمه و یکنوع بالماسکه که در آن البسه، سخنان، حرکات و اطوار بزرگوارانه فقط برای پوشش پست ترین فرومایگی ها بکار می رود- تلقی می کند. مثلا در سفرش به استراسبورگ لاشخور دستی سوئیسی بجای عقاب ناپلئونی عرضه می شد. هنگام پیاده شدنش در بندر بولونی به چند نوکر لندنی لباس نظامی فرانسه پوشانید و آنها را ارتش جلوه داد(لوئی بناپارت در دوران سلطنت ژوئیه در صدد برآمد از طریق شوراندن برخی از پادگانهای ارتش کودتا کند. بدین منظور روز 30 سپتامبر 1836 توانست به کمک چند افسر بناپارتیست دو هنگ توپخانه پادگان استراسبورگ را به شورش وادارد. ولی چند ساعت بعد شورشیان را خلع سلاح کردند و خود لوئی بناپارت دستگیر شد و به آمریکا تبعید گردید. روز 6 اوت 1840 بناپارت با استفاده از جنب و جوش عناصر بناپارتیست در فرانسه با گروه کوچکی از توطئه گران به بولونی پیاده شد و کوشید واحدهای پادگان محل را به شورش وادارد. این تلاش نیز بکلی عقیم ماند و بناپارت به زندان ابد محکوم شد ولی در سال 1846 به انگلستان گریخت. – توضیحات مترجم). او در جمعیت 10 دسامبر خود 10000 لومپن بیکاره را گرد آورد که می بایست نقش مردم را بازی کنند...“(صفحات 66 تا 67).

کارل مارکس نقش این توده بی طبقه، بی شکل و مبهم، نقش این تفاله و لایه های اجتماعی غیرقابل اعتماد که در شیار میان سایر طبقات سرگردان و ول می گردند را در رویدادهای اروپا نشان می دهد. ولی لومپن پرولتاریا فقط زائیده اروپا نیست.  

رجاله ها در رویداهای بزرگ کشور ما نیز نقش موثری ایفاء کرده اند. در همین تاریخ معاصر ایران رجاله های اسلامی و یاران آیت اﷲ کاشانی بنامهای شعبان جعفری معروف به بی مخ و یا تاجبخش و طیب رضائی و رمضان یخی و... که از مریدان اسلام ناب محمدی بودند حضور فعال دارند. آنها در مبارزه با نهضت ملی ایران و جنبش قدرتمند کمونیستی ایران در همکاری با سلطنت و مذهب سنگ تمام گذاشتند....[در ادامه]

---

خود را به نفهمی و کوچه علی چپ زدن هم حدی دارد!
-
شماها با این کار و این حرفها این حکومت و جنایاتش را تطهیر میکنید و با هم دستی با حکومت "نمایشه انتخابات" را به نام "انتخابات" به خورد مردم میدهید(با این نمایش حکومت میخواهد این توهم را ایجاد کند که تمام مشکلات با تعویض دولتها میتوان حل شود و مردم را در این بازی بین دوجناح از خود سرگرم کند به امید چهار سال بعد و بعد و بعد. که پیکان از روی اساس حکومت برداشته شود به سمت دولتهای "چهار ساله" برود که خیالش از بابت مشروعیت داشتند و نداشتن و انقلاب و ... راحت شود و همه سرگرم این بازی و به امید چهار سال بعد بنشینند)

امیدوارم انقدر مسئولیت پذیرباشید و آنقدر صادق و جرات داشته باشید که بعد از تمام این عوام فریبیها و تمام شدن این نمایش عمل خودتان را بتوانید ببینید و بپذیرید (که شک دارم وگرنه در 30سال اینکار را میکردید یا همفکرانتان میکردند و کمی درس میگرفتید)
امیدوارم کاندیدای شما بیاید رو که بهانه ای نداشته باشید(که میدانم بهانه ای جدید تراشیده خواهد شد!!)
-
اکثر(اگر نخواهیم بگویم همه!) این "روشنفکران" همان کسانی هستند که خمینی را غالب و به مردم قالب کردند باز هم همان کار و باز هم به در سقاخانهی یک "سید" یا "عمام بسر" دیگر رفته اند و آن را تطهیر میکند و قالب میکنند.